24/6/2026
Ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με νόσο Αλτσχάιμερ αναμένεται να διπλασιαστεί έως το 2060, γεγονός που ωθεί τους ερευνητές να επικεντρωθούν στα πρώιμα προειδοποιητικά σημάδια και στους παράγοντες κινδύνου που συνδέονται με τη γνωστική έκπτωση. Πώς μπορεί να σχετίζεται η απώλεια ακοής με τη πάθηση;
Πότε μπορεί να είναι η απώλεια ακοής πρώιμο σύμπτωμα της νόσου Αλτσχάιμερ
Νέα έρευνα αναδεικνύει την απώλεια ακοής ως έναν σημαντικό παράγοντα που σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο άνοιας με την πάροδο του χρόνου.
«Γνωρίζουμε από πολλές μελέτες ότι η απώλεια ακοής αλλάζει τον εγκέφαλο και έχουμε επίσης δει σε μελέτες ότι η απώλεια ακοής συνδέεται σταθερά με υψηλότερο κίνδυνο άνοιας με την πάροδο του χρόνου», δήλωσε η Jennifer Deal, αναπληρώτρια καθηγήτρια επιδημιολογίας στη Σχολή Δημόσιας Υγείας Johns Hopkins Bloomberg, κατά τη διάρκεια πρόσφατης ενημέρωσης για τη νόσο Αλτσχάιμερ προς τα μέσα ενημέρωσης, σύμφωνα με το News Nation.
Σημείωσε επίσης ότι το ζήτημα δεν αφορά απλώς την ένταση του ήχου, αλλά την καθαρότητα της ακοής.
Διαφορετικά αίτια της απώλειας ακοής
Η απώλεια ακοής μπορεί να επηρεάσει ανθρώπους όλων των ηλικιών και ενδέχεται να έχει πολλές διαφορετικές αιτίες.
Σύμφωνα με μελέτη του 2026 με τίτλο Relationship between hearing loss, cognitive impairment, and dementia; meta-analysis of cohort studies in which the exposure factor is hearing loss measured by audiometry, η απώλεια ακοής συσχετίστηκε με υψηλότερο κίνδυνο άνοιας, ενώ δεν βρέθηκε σημαντική συσχέτιση με τη γνωστική έκπτωση όταν αυτή μετρήθηκε με αναλύσεις γραμμικής παλινδρόμησης.
Άλλες έρευνες δείχνουν ότι η γήρανση, η έκθεση σε δυνατούς θορύβους, οι γενετικοί παράγοντες, οι λοιμώξεις, τα φάρμακα και ορισμένες ιατρικές παθήσεις συγκαταλέγονται στους βασικούς παράγοντες που συμβάλλουν στην απώλεια ακοής.
Κοινά αίτια απώλειας ακοής περιλαμβάνουν:
- Απώλεια ακοής που σχετίζεται με την ηλικία: Η γήρανση μπορεί να προκαλέσει βλάβη στα ακουστικά κύτταρα και στα ακουστικά νεύρα του έσω ωτός.
- Έκθεση σε θόρυβο: Η μακροχρόνια έκθεση σε δυνατούς ήχους από την εργασία, συναυλίες ή συσκευές προσωπικής ακρόασης μπορεί να βλάψει το έσω ους.
- Γενετικοί παράγοντες: Ορισμένες μορφές απώλειας ακοής είναι κληρονομικές και μπορεί να εμφανιστούν κατά τη γέννηση ή αργότερα στη ζωή.
- Λοιμώξεις του αυτιού: Οι λοιμώξεις του μέσου και του έξω ωτός μπορούν να επηρεάσουν την ακοή, ιδιαίτερα στα παιδιά.
- Ωτοτοξικά φάρμακα: Ορισμένα αντιβιοτικά, φάρμακα χημειοθεραπείας, διουρητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν βλάβη στην ακοή.
- Καρδιομεταβολικά νοσήματα: Η υπέρταση, ο διαβήτης, η καρδιαγγειακή νόσος και η υπερλιπιδαιμία ενδέχεται να μειώσουν τη ροή του αίματος προς το έσω ους.
- Συγγενείς και περιγεννητικοί παράγοντες: Ορισμένες επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη και τη νεογνική περίοδο μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο απώλειας ακοής.
- Αιφνίδια νευροαισθητήρια απώλεια ακοής: Πιθανές αιτίες περιλαμβάνουν ιογενείς λοιμώξεις, αγγειακές διαταραχές, αυτοάνοσα νοσήματα, όγκους και τραύματα.
Η απώλεια ακοής, τα προβλήματα στον ύπνο και άλλοι παράγοντες που μπορεί να επηρεάζουν τον κίνδυνο για άνοια
Οι ερευνητές συνεχίζουν να διερευνούν πώς η απώλεια ακοής μπορεί να συνδέεται με τη νόσο Αλτσχάιμερ και τη γνωστική έκπτωση, αν και η ακριβής σχέση παραμένει ασαφής.
Η ειδικός εξήγησε ότι η απώλεια ακοής συχνά σχετίζεται περισσότερο με την καθαρότητα της ακοής παρά μόνο με την ένταση του ήχου.
«Έτσι, μπορείτε να ακούτε κάποιον να μιλάει, αλλά οι λέξεις κάπως συγχέονται μεταξύ τους», εξήγησε. Μία πιθανή εξήγηση για αυτή τη σύνδεση είναι ότι οι δυσκολίες στην ακοή μπορεί να μειώνουν την κοινωνική αλληλεπίδραση και η κοινωνική απομόνωση θα μπορούσε να επιδεινώσει τη γνωστική έκπτωση.
Η Deal πρόσθεσε ότι παρεμβάσεις όπως τα ακουστικά βαρηκοΐας μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου άνοιας, ωστόσο τα ερευνητικά ευρήματα παραμένουν αντικρουόμενα.
Οι ερευνητές τονίζουν επίσης ότι ο κίνδυνος άνοιας επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες και όχι από μία μόνο αιτία. «Δεν είναι ένας μόνο παράγοντας που συμβάλλει σε αυτόν τον κίνδυνο», δήλωσε ο Adam Spira, καθηγητής στο Τμήμα Ψυχικής Υγείας του Johns Hopkins, σύμφωνα με την ίδια πηγή.
Υπογράμμισε ότι οι διαταραχές του ύπνου, συμπεριλαμβανομένου του ανεπαρκούς ύπνου, της κακής ποιότητας ύπνου και του διακεκομμένου ύπνου, είναι παράγοντες κινδύνου για γνωστική έκπτωση και άνοια.
Ο Spira σημείωσε επίσης ότι η υπνική άπνοια μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας και νόσου Αλτσχάιμερ. Άλλοι παράγοντες περιλαμβάνουν τα καρδιομεταβολικά προβλήματα, την υπέρταση, τον διαβήτη, την παχυσαρκία, την κατάθλιψη, την τραυματική εγκεφαλική βλάβη και τη χαμηλή σωματική δραστηριότητα.
Δεν υπάρχει μαγική λύση για την πρόληψη της άνοιας και ότι πιθανότατα θα χρειαστεί η ταυτόχρονη αντιμετώπιση πολλών παραγόντων κινδύνου, τόνισε η Deal.
Πηγή: https://www.newsbeast.gr
Πηγή φωτογραφίας: https://secure.gravatar.com
