Ξενυχτάς; Η συνήθεια που μπορεί να σου κοστίσει ακριβά στην υγεία και στη δουλειά

Οι άνθρωποι που προτιμούν να μένουν ξύπνιοι μέχρι αργά το βράδυ μπορεί να αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες δυσκολίες στην επαγγελματική τους ζωή, με νέα έρευνα από τη Φινλανδία να δείχνει ότι οι συνήθειές τους ενδέχεται να έχουν συνέπειες ακόμη και αρκετά χρόνια αργότερα.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που είναι πιο δραστήριοι κατά τη διάρκεια της νύχτας αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη, προβλήματα ψυχικής υγείας, ακόμη και πρόωρο θάνατο. Τώρα, νέα στοιχεία δείχνουν ότι η συγκεκριμένη συνήθεια μπορεί να συνδέεται και με αυξημένη πιθανότητα πρόωρης αποχώρησης από την εργασία και λήψης αναπηρικής σύνταξης.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Occupational & Environmental Medicine, εξέτασε κατά πόσο οι νυχτερινές συνήθειες των ανθρώπων που χαρακτηρίζονται ως «βραδινοί τύποι» (E-types) επηρεάζουν την πιθανότητα να λάβουν αναπηρική σύνταξη μέχρι την ηλικία συνταξιοδότησης.

1,7 φορές μεγαλύτερος κίνδυνος για τους «βραδινούς τύπους»

Οι ερευνητές εξέτασαν 5.679 ανθρώπους μέσης ηλικίας 40 ετών, οι οποίοι κατηγοριοποιήθηκαν ως «βραδινοί τύποι» ή «πρωινοί τύποι» (M-types), προκειμένου να διαπιστώσουν αν υπήρχε διαφορά στην πιθανότητα να λάβουν αναπηρική σύνταξη.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι «βραδινοί τύποι» συνδέονταν με 1,7 φορές υψηλότερο κίνδυνο να χρειαστεί να αποχωρήσουν πρόωρα από την εργασία τους και να λάβουν αναπηρική σύνταξη κατά τα επόμενα 12 χρόνια, σε σύγκριση με τους «πρωινούς τύπους».

«Οι άνθρωποι που είναι βραδινοί τύποι αντιπροσωπεύουν σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού και η υγεία τους και η ικανότητά τους να συνεχίσουν να εργάζονται μέχρι την ηλικία συνταξιοδότησης αποτελούν προκλήσεις για βιώσιμες οικονομίες», έγραψαν οι ερευνητές.

Χρησιμοποιώντας δεδομένα από μια μεγάλη μελέτη που βρίσκεται σε εξέλιξη, η ερευνητική ομάδα κατέταξε 634 άνδρες και γυναίκες ως «βραδινούς τύπους» και 2.537 ανθρώπους ως «πρωινούς τύπους». Η πλειονότητα των συμμετεχόντων που εντάχθηκαν στις συγκεκριμένες κατηγορίες είχαν γεννηθεί στη Φινλανδία, όπου οι αναπηρικές συντάξεις χορηγούνται μετά από περίοδο σοβαρής και μακροχρόνιας επιδείνωσης της υγείας.

Περισσότερες αναπηρικές συντάξεις σε 12 χρόνια

Κατά τη διάρκεια της 12ετούς παρακολούθησης, το 5,2% των ανδρών και το 8,1% των γυναικών που ανήκαν στους «βραδινούς τύπους» έλαβαν την πρώτη τους αναπηρική σύνταξη.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι χειρότερες εκβάσεις στην υγεία των «βραδινών τύπων» αποτελούν τον βασικό λόγο για την αυξημένη ανάγκη τους να λάβουν αναπηρική σύνταξη. Παράλληλα, υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι η διαταραχή του εσωτερικού ρολογιού του οργανισμού μπορεί να προκαλέσει προβλήματα ύπνου, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να επιδεινώσουν περαιτέρω τη συνολική υγεία.

Οι συνήθειες του ύπνου αναφέρονται στο φυσικό πρόγραμμα ύπνου και εγρήγορσης του οργανισμού, το οποίο διαμορφώνεται από τη γενετική, την ηλικία και τη βιολογία, όπως αναφέρει η nypost.

Ωστόσο, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η συγκεκριμένη μελέτη ήταν παρατηρησιακή και εξέτασε μια πιθανή σύνδεση μεταξύ του χρονότυπου ύπνου και της λήψης αναπηρικής σύνταξης. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να αποδείξει μια άμεση σχέση αιτίας και αποτελέσματος.

«Απαιτούνται περαιτέρω διαχρονικές μελέτες με διαφορετικούς πληθυσμούς, συμπεριλαμβανομένων νεότερων ηλικιακών ομάδων και ανθρώπων που δεν είναι από τη Φινλανδία, προκειμένου να επιβεβαιωθούν τα αποτελέσματά μας και να αξιολογηθεί η δυνατότητα γενίκευσής τους», έγραψαν οι συγγραφείς της μελέτης.

Τα «νυχτοπούλια» έχουν και ένα πιθανό πλεονέκτημα

Ωστόσο, τα δεδομένα δεν είναι αποκλειστικά αρνητικά για όσους προτιμούν να μένουν ξύπνιοι μέχρι αργά. Ορισμένες μελέτες υποδεικνύουν ότι οι άνθρωποι που είναι περισσότερο δραστήριοι κατά τη διάρκεια της νύχτας μπορεί να έχουν καλύτερες επιδόσεις σε γνωστικά τεστ.

Σε μελέτη του Imperial College London, τα «νυχτοπούλια» είχαν καλύτερες επιδόσεις από τους ανθρώπους που ξυπνούν νωρίς. Οι «πρωινοί τύποι» εμφάνιζαν σταθερά τις χαμηλότερες γνωστικές επιδόσεις, ενώ οι «βραδινοί τύποι» σημείωσαν 13,5% υψηλότερη βαθμολογία από τους «πρωινούς τύπους» σε μία ομάδα και 7,5% υψηλότερη σε μια άλλη.