Αν θέλετε να φτάσετε τα 100, μην βγάζετε το κρέας από τη διατροφή σας, υποστηρίζει νέα έρευνα

Οι vegan και οι χορτοφαγικές δίαιτες συχνά θεωρούνται η πιο υγιεινή επιλογή. Ωστόσο, επιστήμονες επισημαίνουν ότι η πλήρης αποφυγή του κρέατος είναι περισσότερο επιβλαβής, ιδιαίτερα όσο μεγαλώνουμε.

Σύμφωνα με μεγάλη κινεζική μελέτη, όσοι καταναλώνουν κρέας έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να γίνουν αιωνόβιοι σε σύγκριση με όσους ακολουθούν διατροφή βασισμένη αποκλειστικά ή κυρίως σε φυτικές τροφές.

Ακόμη και όταν οι ερευνητές έλαβαν υπόψη παράγοντες όπως η άσκηση και το κάπνισμα, διαπιστώθηκε ότι όσοι είχαν αποκλείσει το κρέας από τη διατροφή τους ήταν κατά 19% λιγότερο πιθανό να φτάσουν τα 100 σε σχέση με τους παμφάγους. Η διαφορά ήταν ακόμη πιο έντονη στους vegans, οι οποίοι είχαν κατά 29% λιγότερες πιθανότητες να γίνουν αιωνόβιοι.

Οι χορτοφάγοι που καταναλώνουν αυγά και γαλακτοκομικά είχαν επίσης μειωμένες πιθανότητες, αν και σε μικρότερο βαθμό, κατά 14% σε σχέση με όσους τρώνε κρέας. Ακόμη και οι pescetarians, που περιλαμβάνουν ψάρι στη διατροφή τους, φάνηκε επίσης να έχουν μικρότερες πιθανότητες να φτάσουν τα 100.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτές οι διαφορές μπορεί να οφείλονται στο γεγονός ότι οι πολύ ηλικιωμένοι άνθρωποι χρειάζονται περισσότερα θρεπτικά συστατικά από όσα μπορεί να προσφέρει μια αυστηρά χορτοφαγική διατροφή.

«Ναι» στο κρέας… αλλά με μέτρο

Ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, ο Δρ Xiang Gao από το Fudan University, σημειώνει, σύμφωνα με την Daily Mail, ότι σε άτομα άνω των 80 ετών μια διατροφή που περιλαμβάνει τόσο φυτικές όσο και ζωικές τροφές φαίνεται να υποστηρίζει καλύτερα την επιβίωση μέχρι τα 100 χρόνια, ειδικά σε όσους είναι λιποβαρείς.

Η μελέτη βασίστηκε σε δεδομένα από 5.203 συμμετέχοντες της Κινεζικής Διαχρονικής Έρευνας Υγιούς Μακροζωίας, όλοι ηλικίας 80 ετών και άνω όταν ξεκίνησε η έρευνα το 1998. Από αυτούς, 1.495 έζησαν μέχρι τα 100, ενώ 3.744 πέθαναν πριν φτάσουν αυτό το ηλικιακό ορόσημο. Με τη βοήθεια στατιστικών εργαλείων, οι ερευνητές ανέλυσαν τις πληροφορίες υγείας για να διαπιστώσουν πόσο επηρέαζε η διατροφή τις πιθανότητες μακροζωίας.

Συνολικά, όσοι διατήρησαν το κρέας στη διατροφή τους καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης είχαν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν αιωνόβιοι. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πρέπει κανείς να στραφεί σε μια αποκλειστικά κρεατοφαγική δίαιτα για να αυξήσει το προσδόκιμο ζωής του.

Ανάμεσα στις επιμέρους ομάδες τροφίμων, η καθημερινή κατανάλωση λαχανικών είχε τη μεγαλύτερη θετική επίδραση: όσοι έτρωγαν λαχανικά κάθε μέρα ήταν πάνω από 84% πιο πιθανό να φτάσουν τα 100 σε σχέση με όσους δεν το έκαναν.

Διαφορετικό βάρος, διαφορετικά αποτελέσματα

Παράλληλα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η διατροφή δεν επηρέαζε όλους τους ηλικιωμένους με τον ίδιο τρόπο. Οι χορτοφάγοι με υγιές βάρος για την ηλικία τους δεν είχαν μικρότερες πιθανότητες να γίνουν αιωνόβιοι σε σύγκριση με τους κρεατοφάγους. Ακόμη και στους υπέρβαρους συμμετέχοντες, η διατροφή δεν είχε στατιστικά σημαντική επίδραση στις πιθανότητες επιβίωσης. Αντίθετα, στους λιποβαρείς, η καθημερινή κατανάλωση κρέατος συνδέθηκε με 44% υψηλότερη πιθανότητα να φτάσουν τα 100.

Η καλύτερη διατροφή είναι αυτή που τα έχει όλα

Στη μελέτη τους, που δημοσιεύτηκε στο The American Journal of Clinical Nutrition, οι ερευνητές αναφέρουν ότι μια ισορροπημένη παμφάγος διατροφή, με συνδυασμό ζωικών και φυτικών τροφών, μπορεί να υποστηρίζει καλύτερα τη μακροζωία στους πολύ ηλικιωμένους και ιδιαίτερα στους λιποβαρείς.

Αν και η μείωση της κατανάλωσης κρέατος έχει τα δικά της οφέλη για την υγεία, σε ορισμένους ανθρώπους αυτά μπορεί να αντισταθμίζονται από τον κίνδυνο μειωμένης πρόσληψης θρεπτικών συστατικών.

Σύμφωνα πάντα με τους ερευνητές, παρότι οι χορτοφαγικές δίαιτες σχετίζονται με καλύτερη καρδιαγγειακή υγεία, το υψηλό ποσοστό χαμηλού σωματικού βάρους στους άνω των 80 ετών μπορεί να καθιστά επικίνδυνη τη δραστική μείωση του κρέατος.

Όπως καταλήγουν, τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία μιας ισορροπημένης διατροφής που περιλαμβάνει τόσο ζωικές όσο και φυτικές τροφές για υγιή μακροζωία και δείχνουν την ανάγκη για περισσότερες μελέτες σε άτομα πολύ προχωρημένης ηλικίας, ώστε να διαμορφωθούν κατάλληλες διατροφικές οδηγίες για αυτόν τον συνεχώς αυξανόμενο πληθυσμό.