Επιπλέον, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι πατάτες που αναπτύχθηκαν στα προσομοιωμένα σεληνιακά εδάφη διατήρησαν τη διατροφική τους αξία και δεν είχαν στατιστικά σημαντική αύξηση των γλυκοαλκαλοειδών, φυσικών τοξινών που περιέχονται στην πατάτα και συχνά συνδέονται με το πράσινο χρώμα κάτω από τη φλούδα της.

Τα ευρήματα ενισχύουν τους στόχους της NASA για τη δημιουργία μόνιμης ανθρώπινης παρουσίας στη Σελήνη, στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis. Σε μελλοντικές αποστολές, οι αστροναύτες θα μπορούσαν να μεταφέρουν στη Σελήνη μια μικρή ποσότητα οργανικού υλικού, όπως το βερμικομπόστ, και στη συνέχεια να παράγουν περισσότερο, μετατρέποντας υπολείμματα τροφίμων και φυτικά απόβλητα σε νέα οργανική ύλη. Με αυτόν τον τρόπο θα περιοριζόταν η ανάγκη μεταφοράς καλλιεργητικών υλικών από τη Γη.

«Πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα προς την ανάπτυξη αξιόπιστων συστημάτων παραγωγής τροφίμων, τα οποία θα μπορούσαν να υποστηρίξουν τη μακροχρόνια ανθρώπινη εξερεύνηση της Σελήνης», σημειώνει ο επικεφαλής της μελέτης, Αϊμερίκ Γκογιέρ από το Τμήμα Βοτανικής και Φυτοπαθολογίας του Oregon State University.
Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη. Σε επόμενη επιστημονική δημοσίευση θα παρουσιαστούν τα αποτελέσματα πειραμάτων με δέκα διαφορετικές ποικιλίες πατάτας, οι οποίες καλλιεργήθηκαν σε προσομοιωμένα σεληνιακά εδάφη. Στόχος είναι να εντοπιστούν οι ποικιλίες που θα μπορούσαν να είναι καταλληλότερες για τη μελλοντική ανάπτυξη γεωργικών καλλιεργειών στη Σελήνη.