9/10/2026
Τις τελευταίες πέντε δεκαετίες οι πληθυσμοί σπονδυλωτών ζώων συρρικνώθηκαν κατά 73% κατά μέσο όρο, διαπιστώνει έκθεση του WWF, η οποία ωστόσο επισημαίνει ότι για ορισμένα είδη, όπως οι χελώνες και οι ερυθροί τόνοι της Μεσογείου, τα μέτρα προστασίας αποδίδουν.
Ο έκθεση Ζωντανός Πλανήτης, μια συνεργασία του WWF με τη Ζωολογική Εταιρεία του Λονδίνου, παρακολούθησε πάνω από 35.000 επιμέρους πληθυσμούς, οι οποίοι καλύπτουν 5.790 είδη θηλαστικών, πτηνών, αμφιβίων, ερπετών και ψαριών την περίοδο 1970-2022.
Κατά μέσο όρο, το μέγεθος των πληθυσμών μειώνεται κατά το ανησυχητικό ποσοστό του 2,5% ανά έτος.
Η μεγαλύτερη μείωση καταγράφεται στα οικοσυστήματα γλυκού νερού (85%), στα χερσαία (69%) και τα θαλάσσια οικοσυστήματα (59%). Σε γεωγραφικό επίπεδο, οι μεγαλύτερες απώλειες αφορούν τη Νότια Αμερική και την Αφρική.
Το νούμερο του 73% δεν σημαίνει πάντως ότι εξαφανίστηκαν τα τρία τέταρτα των άγριων ζώων του πλανήτη. Τα ποσοστά αφορούν τις αναλογικές μεταβολές στα μεγέθη των πληθυσμών και δεν αντιστοιχούν στον αριθμό των ζώων που χάθηκαν. Είναι επίσης ευαίσθητα στις αλλαγές που καταγράφονται σε εξαρχής μικρούς πληθυσμών.
Η απώλεια και υποβάθμιση των ενδιαιτημάτων αναγνωρίζονται ως η κυριότερη απειλή για την άγρια πανίδα, ενώ ακολουθούν η υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων, η κλιματική αλλαγή, η ρύπανση, τα ξενικά είδη και οι ασθένειες.
«Οι παρακολουθούμενοι πληθυσμοί συνεχίζουν κατά μέσο όρο να μειώνονται, χωρίς να υπάρχουν ακόμη ενδείξεις ανάκαμψης σε παγκόσμιο επίπεδο», δήλωσε ο Άντριου Τέρι, επικεφαλής του τομέα προστασίας της φύσης στη Ζωολογική Εταιρεία του Λονδίνου (ZSL).
Όμως, παρόλο που η συνολική τάση είναι αρνητική, οι μισοί πληθυσμοί ειδών που εξετάζει η έκθεση παραμένουν σταθεροί ή αυξάνονται. Τα δεδομένα δείχνουν ανάκαμψη στους πληθυσμούς ορισμένων εμβληματικών ειδών, όπως οι θαλάσσιες χελώνες, ο ερυθρός τόνος, οι τίγρεις και οι ελέφαντες.
Για την περιοχή της Μεσογείου, τα νέα είναι ευχάριστα για δύο απειλούμενα είδη:
- Χελώνα Caretta caretta: Τα τελευταία χρόνια καταγράφεται σταθερή αύξηση των φωλιών στις πιο σημαντικές παραλίες ωοτοκίας στην Ελλάδα, τον Κυπαρισσιακό Κόλπο και τον Κόλπος Λαγανά. Η ανάκαμψη συνδέεται άμεσα με τα μέτρα προστασίας που ξεκίνησαν πριν από περίπου 30 χρόνια.
- Ερυθρός τόνος (Thunnus thynnus): Η αύξηση του πληθυσμού του ερυθρού τόνου αφορά και τη Μεσόγειο και είναι αποτέλεσμα της βελτίωσης που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια σε πολιτικές, κανονισμούς και πρακτικές στον τομέα της αλιείας.
«Η βιοποικιλότητα συνεχίζει να υποβαθμίζεται με ανησυχητικά γρήγορους ρυθμούς. Ωστόσο, παρά τις μεγάλες αυτές απώλειες, υπάρχουν λόγοι για αισιοδοξία» δήλωσε η Κίρστεν Σχάουτ, γενική διευθύντρια του WWF International.
H έκθεση αναγνωρίζει τρία συστήματα που συνδέονται με τις απώλειες και απαιτούν μεταρρυθμίσεις: το αγροδιατροφικό σύστημα, βασικό παράγοντα απώλειας οικοτόπων, το ενεργειακό σύστημα που τροφοδοτεί την κλιματική αλλαγή, και το χρηματοπιστωτικό σύστημα, το οποίο ενθαρρύνει επιβλαβείς δραστηριότητες.
Σύμφωνα με το WWF, οι συστημικές αλλαγές που απαιτούνται μπορούν να επιτευχθούν εφόσον η διεθνής κοινότητα υλοποιήσει της δεσμεύσεις για το κλίμα και τη συμφωνία του 2022 για τη βιοποικιλότητα, σύμφωνα με τον οποίο το 30% της ξηράς και των θαλασσών πρέπει να έχει τεθεί υπό καθεστώς προστασίας έως το 2030.
«Η βιοποικιλότητα αποτελεί θεμέλιο για την οικονομία και την κοινωνία, εξασφαλίζοντάς μας μεταξύ άλλων, τροφή, νερό, καθαρό αέρα και φάρμακα» σχολίασε η Παναγιώτα Μαραγκού, επικεφαλής προγραμμάτων προστασίας περιβάλλοντος στο WWF Ελλάς.
«Τα θετικά παραδείγματα των εμβληματικών ειδών που ανακάμπτουν αποδεικνύουν πως η αλλαγή είναι εφικτή και πως όπου έχουν γίνει στοχευμένες, μακροχρόνιες και συλλογικές δράσεις για τη διατήρηση της φύσης, έχουν αποδώσει».
Πηγήhttps://www.naftemporiki.gr
Πηγή φωτογραφίας: https://secure.gravatar.com
