8/8/2026
Ο Αναπτυξιακός Σύλλογος Αγίου Λαυρεντίου και η ΕΚΠΟΛ Περιφέρειας Θεσσαλίας διοργανώνουν το 2ο Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Αγίου Λαυρεντίου, στις 10, 11,12 και 13 Αυγούστου. Για τέσσερις μέρες, ο Άγιος Λαυρέντιος θα φιλοξενήσει έξι πεζογράφους, οι οποίοι όχι μόνο θα παρουσιάσουν πρόσφατα ή και λιγότερο πρόσφατα βιβλία τους, αλλά και θα αναφερθούν στη συγγραφική περιπέτεια, καθώς και στα χαρακτηριστικά και τις προκλήσεις της σύγχρονης πολιτικής νεοελληνικής πεζογραφίας.
Το πρόγραμμα του τετραημέρου διαμορφώνεται ως εξής:
Ομιλίες – Παρουσιάσεις
Δευτέρα 10 Αυγούστου 2026
Κτήριο Στρατώνα
19.30 – 22.00
Ασημένια Σαράφη
«Ο Όλεγκ στα στενά του Ορμούζ»
με αφορμή τη νουβέλα της Ο Όλεγκ και τα λιοντάρια (Εκδόσεις ΑΩ 2025)
Αλεξάνδρα Μητσιάλη
«Λογοτεχνία και πολιτική: μιλώντας στους νέους για αποσιωπημένες όψεις της Ιστορίας»
με αφορμή τα μυθιστορήματά της Ξυπόλυτοι Ήρωες (εκδ. Πατάκη 2016) και Οι μέρες που δακρύζουν (εκδ. Πατάκη 2023)
Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης
«Η με αισθητικά μέσα ιδεολογική θέση του δημιουργού»
με αφορμή το μυθιστόρημά του Νοσοκομείο Σωτηρία (Κίχλη 2026)
Τρίτη 11 Αυγούστου 2026
Κτήριο Στρατώνα
19.30 – 22.00
Μιχάλης Αλμπάτης
«Η επικίνδυνη σαγήνη της ανάγνωσης και η πικρή γεύση της Ουτοπίας»
με αφορμή το μυθιστόρημά του Η κατάλυση του χρόνου (εκδ. Νήσος 2024)
Σοφία Νικολαΐδου
«Δυο γενιές και γκρεμός ανάμεσα»
με αφορμή το μυθιστόρημά της Δικά μας παιδιά (Μεταίχμιο 2024)
Τετάρτη 12 Αυγούστου 2026
Κτήριο Στρατώνα
Παρουσίαση 19.30 – 21.00
Θανάσης Τριαρίδης
«Η πιο μεγάλη απανθρωπιά είναι η μούγγα. Η πολιτική γραφή και ο αγώνας για την ορατότητα των θυμάτων»
Από τα Μελένια λεμόνια (Τυπωθήτω 2007) μέχρι το Και να σφυρίζουν του σκοτωμού τα τρένα του ναζισμού (Gutenberg 2024) και την Αποσφαλμάτωση του 2025.
21:30 – 22:15
Κτήριο Στρατώνα
«ΑΠΟΣΦΑΛΜΑΤΩΣΗ»
του Θανάση Τριαρίδη
Από τη Θεατρική Ομάδα De Profundis
Σκηνοθεσία: Ελενη Μαζνώκη.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ
Ένα εννιάχρονο αγόρι, εξαιρετικός μαθητής και πρωταθλητής στο σκάκι, αρχίζει ξαφνικά να βλέπει κάθε βράδυ, ένα πολύ βίαιο και δυσάρεστο όνειρο. Βρίσκεται δίπλα από μια πισίνα γεμάτη με αίμα και καθαρίζει τα πλακάκια γύρω από αυτή. Κάποτε στο όνειρο του παιδιού (το λέμε «όνειρο» καθώς απαγορεύεται η λέξη «εφιάλτης») εμφανίζεται το πτώμα ενός κοριτσιού που πλέει στην πισίνα.
Οι γονείς του αγοριού (η κρατική υπάλληλος μητέρα και ο γιατρός πατέρας) απευθύνονται στην Υπηρεσία Υποστήριξης Γονεϊκότητας προκειμένου να αντιμετωπίσουν την εξαιρετικά δυσάρεστη κατάσταση: Το παιδί δεν εκτίθεται σε οποιαδήποτε βία που μπορεί να δικαιολογήσει τέτοια όνειρα.
Ωστόσο η αντίδραση της Υπηρεσίας θα είναι αυτή που αρμόζει σε μια σύγχρονη Δημοκρατία: Πλέον τα πάντα μπορούν να διορθωθούν.
