Αναδρομικά

292

29/1/2014

Stavento

Άσε με εδώ τίποτα δεν ζητώ παραπάνω
σε τούτο τον άθλιο καιρό
που όλα μοιάζουν να είναι τόσο ψεύτικα πια
με γεμίζεις με αστέρια στην σκληρή μοναξιά
δεν με νοιάζει αν κάποια στιγμή θα χαθείς
ή σαν όλα τα άνθη κάποτε μαραθείς
σήμερα είσαι εδώ, δεν κρατώ μυστικά
και όλα σου τα χαρίζω προκαταβολικά…
Άσε με μαζί σου να περνάω
τα ζόρια που τραβάω
την ζωή μου σου χρωστάω
για ακόμα μια φορά,
να μπορώ να σε κοιτάω
να σου χαμογελάω
την ζωή μου σου χρωστάω
δίχως αναδρομικά…
Δε θα σου τάξω, δεν ξέρω αν θα αλλάξω
δεν ξέρω τι μου ξημερώνει, και εντέλει που θα αράξω
σήμερα είσαι εδώ, και αυτό μου είναι αρκετό
που σε αγγίζω, σε νιώθω, με κοιτάς, σε κοιτώ
δεν έχω λόγια να σου πω, καμιά φορά ευχαριστώ
που είσαι πλάι μου σε αυτόν, τον άθλιο καιρό
δίχως εγωισμό και όχι αναδρομικά
όλα εγώ σου τα δίνω προκαταβολικά…
Άσε με μαζί σου να περνάω
τα ζόρια που τραβάω
την ζωή μου σου χρωστάω
για ακόμα μια φορά,
να μπορώ να σε κοιτάω
να σου χαμογελάω,
τη ζωή μου σου χρωστάω
δίχως αναδρομικά…