Ζωή με το κομμάτι

67

22/11/2013

Κάποια στιγμή αποφάσισα κι εγώ
Να μπω μες στο παιχνίδι, όπως όλοι
Να ζήσω τη ζωή στον ενικό
Προσόν που απαιτούν οι πρώτοι ρόλοι

Και μου είπαν για να μπω μες στο χορό
Αυτόν που μου είχαν μάθει απ’ το σχολείο
Πρέπει να αλλάξω το «εμείς» με το «εγώ»
Κι ο νους μου να είναι πάντα στο ταμείο

Ζωή με το κομμάτι δηλαδή
Να δίνεις όσα παίρνεις μετρημένα
Να μένει αυτή η γεύση η στυφή
Κι απ’ την αρχή να είναι όλα τελειωμένα

Μα από μικρός αγάπαγα πολύ
Τους Ινδιάνους κι όλους τους χαμένους
Και δε μου πήγαινε καθόλου η στολή
Αυτή που βάζουν στους πετυχημένους

Και έτσι βγήκα απ’ έξω απ’ το χορό
Αφού σ’ αυτά τα ρούχα δε χωρούσα
Μα αισθάνομαι πιο άνετα εδώ
Την άλλη τη ζωή δεν τη μπορούσα