Αντίθετη τροχιά

126

19/9/2013

Δήμος Αναστασιάδης

Αν δεις αγάπη μείνε
μου είχες πει μα φεύγεις
κι όλο έρχεσαι ξανά
Κουράστηκα ν’ αντέχω
κι από σένα απέχω
χίλιους κόσμους μακριά

Μια σ’ ακούω να γελάς
μια να κλαις και να πονάς
σ’ ό,τι κι αν σκεφτώ
εσύ θα περισσεύεις
Δε σε πιάνω πουθενά
ούτε θέλω τελικά
σαν δυο σώματα
σ’ αντίθετη τροχιά

Ο δρόμος δεν τελειώνει
στου χρόνου το ταξίδι
κύκλους κάνει όπως εσύ
Μα εγώ γι’ αλλού πηγαίνω
σε δίχτυα πια δεν μένω
θα με χάσεις στη στροφή

Μια σ’ ακούω να γελάς
μια να κλαις και να πονάς
σ’ ό,τι κι αν σκεφτώ
εσύ θα περισσεύεις
Δε σε πιάνω πουθενά
ούτε θέλω τελικά
σαν δυο σώματα
σ’ αντίθετη τροχιά