Η τραυματική παιδική ηλικία αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου

4

10/9/2013

Οι άνθρωποι που βιώνουν τραυματικά γεγονότα κατά την παιδική ηλικία ίσως διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, υποστηρίζει διεθνής ομάδα επιστημόνων.

Αναλύοντας στοιχεία από τη μελέτη NCDS (National Child Development Study) που άρχισε το 1958, επιστήμονες από τη Γαλλία και τη Βρετανία κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η τραυματική παιδική ηλικία αυξάνει έως 80% τον κίνδυνο θανάτου πριν από την ηλικία των 50 ετών.

Στην πραγματικότητα, οι γυναίκες που είχαν μία τραυματική εμπειρία πριν από την ηλικία των 16 ετών, είχαν κατά 66% περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν πριν από τα 50 τους χρόνια, ενώ όσες είχαν δύο ή περισσότερες τραυματικές εμπειρίες πριν από τα 16 τους διέτρεχαν κατά 80% υψηλότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

Οι άντρες, από την πλευρά τους, διέτρεχαν κατά 57% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου πριν από τα 50 τους χρόνια είτε είχαν μία είτε περισσότερες τραυματικές εμπειρίες στην παιδική και εφηβική ηλικία.

Ως τραυματικές εμπειρίες ορίσθηκαν από τους επιστήμονες συνθήκες, όπως η παραμέληση ή κακοποίηση ανηλίκου, η διαβίωση του παιδιού σε ίδρυμα, η φυλάκιση μέλους της οικογένειάς τους και το κακό διαζύγιο των γονέων.

Η συσχέτιση μεταξύ τραυματικής παιδικής ηλικίας και πρόωρου θανάτου παρέμεινε ισχυρή ακόμα και όταν οι ερευνητές έλαβαν υπ’ όψιν άλλους παράγοντες που απειλούν τη ζωή, όπως το κάπνισμα, η κατάχρηση αλκοόλ, η φτώχεια κ.τ.λ.

Η μελέτη, που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Γαλλικού Εθνικού Ιδρύματος Υγείας& Ιατρικής Έρευνας (INSERM) και του University College του Λονδίνου (UCL), δημοσιεύεται στην «Ευρωπαϊκή Επιθεώρηση Επιδημιολογίας» (EJE).

Οι ερευνητές συνέκριναν τους πρόωρους θανάτους μεταξύ 15.221 εθελοντών με τις τραυματικές εμπειρίες σε ηλικία 7, 11 και 16 ετών.

Το 70% των εθελοντών δεν είχε έρθει αντιμέτωπο με κανένα τραυματικό γεγονός στην παιδική ηλικία, το 22% είχε αντιμετωπίσει ένα και το υπόλοιπο 8% δύο ή περισσότερα.

Δεδομένου ότι οι συνήθειες του τρόπου ζωής λίγο φάνηκε να επηρεάζουν τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου, οι ερευνητές εικάζουν ότι τα ευρήματά τους πρέπει να έχουν κάποια βιολογική εξήγηση.

Μία τέτοια εξήγηση μπορεί να είναι ότι τα τραυματικά γεγονότα νωρίς στη ζωή προκαλούν διαταραχή της ισορροπίας του ενδοκρινικού (ορμονικού) και του ανοσοποιητικού συστήματος, που έχει επιπτώσεις βραχυπρόθεσμα στην ανάπτυξη και μακροπρόθεσμα στην υγεία.

ΠΗΓΗ: tanea.gr