Ανεκδοτα

4

21\2\13

Δυο μοναχοί σε ένα ερημικό μοναστήρι συνομιλούν:
Α: Δεν κάθεσαι να σε απαυτώσω εδώ στην ερημιά που δεν περνάει και η ώρα
ΒΒΒ: Απαπα. Δεν είμαι τέτοιος εγώ. Ακου εκεί …
Α: Έλα μωρέ τώρα με μια φορά δεν γίνεσαι π**στης.
ΒΒΒ : Είπαμε δεν κάθομαι.
Α: Ρε συ μια φορά θα σε γ**σω μόνο μη φοβάσαι ότι θα γίνεις π**στης.
Τέλος πάντων με τα πολλά πολλά τον έπεισε και έγινε ότι έγινε .
Την άλλη μέρα:
Α: Πως πάει καλά. Ξέρεις τι λέω; Να επαναλάβουμε τα χθεσινά.
ΒΒΒ: Α δεν είσαι καλά.
Α: Μα μην τρελαίνεσαι, με δυο φορές νομίζεις πως θα γίνεις π**στης; Στο λέω εγώ δεν θα γίνεις.
ΒΒΒ: Είπαμε δεν το ξανακάνω. Το έκανα μια φορά και τελείωσε.
Α: Εγώ επιμένω, με δυο φορές δεν γίνεσαι π**στης.
Και όπως και πριν μετά από αρκετές διαβουλεύσεις, τον πείθει και κάθεται. Την τρίτη μέρα ο ΒΒΒ πλησιάζει μαζεμένος, ντροπαλός με την ουρά στα σκέλια και ρωτάει “Δεν μου λες…. με την τρίτη φορά γίνεσαι πού**ης;”